Οι αθεράπευτα ρομαντικές ιστορίες δεν σκοτώνουν ποτέ τους ήρωές τους. Μάλλον αυτός είναι ο λόγος που με απογοητεύουν! Η πραγματική ζωή δεν έχει ροζ συννεφάκια. Είναι ζούγκλα!
Διαβάζοντας, λοιπόν, πριν λίγους μήνες το Mερσέντες Χιλ εκνευρίστηκα απίστευτα. Ο ήρωας σκοτώθηκε και η ηρωίδα αποτυγχάνοντας να συνεχίσει τη ζωή της κλείστηκε στον εαυτό της. Λίγο πριν το τέλος της ζωής της μια τσιγγάνα της δίνει πίσω τη χαμένη της ζωή... την ελπίδα και την ευκαιρία να ξανα ζήσει τον μεγάλο έρωτα, αλλά και την λάμψη μιας ζωής που άφησε χωρίς δισταγμούς.

