Magic Mike

Μια ταινία για την οποία είχα ακούσει πολλά. Η Λώρα με προετοίμαζε για αυτήν εδώ και καιρό. Η πρεμιέρα της στην Ελλάδα συνέπεσε με τα γενέθλια της.  Έτσι, είχαμε ένα λόγο παραπάνω να μην αντισταθούμε στον πειρασμό. Την είδαμε σχεδόν από την πρώτη σειρά (και σε σχεδόν VIP προβολή θα λεγα!). Κορίτσια...

Καιρός να γίνουν γνωστές οι γιορτές μας!!

Την ιδέα αυτού του post την έχω πολύ καιρό στο μυαλό μου. Μέσω αυτού ήρθε η ώρα να γνωστοποιήσω τη γιορτή μου και τη γιορτή της φίλης μου της Λώρας που ελάχιστοι τις ξέρουν (άντε η Λώρα παίρνει και καμιά ευχή, εγώ τίποτα!). Έψαξα λοιπόν στο internet (μιας και είμαι άσχετη με θέματα εκκλησίας για να ψάξω αλλού) για τους Αγίους που μας ενδιαφέρουν. Πρώτον, συγκλονίστηκα με το πόσο δυκτυωμένη είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία και με το πόσα χριστιανικά blogs υπάρχουν. Δεύτερον, δεν βρήκα ούτε μια ιστορία που να είναι ολόιδια με κάποια άλλη. Τα βασικά γεγονότα είναι πάνω κάτω τα ίδια. Εγώ θα προσπαθήσω να τα ενώσω σε μια ιστορία κάνοντας ό,τι καλύτερο μπορώ!

Moulin Rouge

Χτες το βράδυ η Λώρα γνωρίζοντας το πόοοοοσο μ' αρέσει το Moulin Rouge μου έστειλε ένα link από το tumblr.com με 15 ερωτήσεις για την ταινία. Αχχ... δεν βλέπω την ώρα να τις απαντήσω!!! Λατρεύω Moulin Rouge (και Ewan McGregor φυσικά). Προφανώς, όμως, δεν θα τις γράψω όλες σήμερα, οπότε ας ξεκινήσουμε!!

This is a story about Beauty, Truth and Love

Νύχτες μοναξιάς

Χτες το βράδυ γυρνώντας αμέριμνη σπίτι είδα μια αραχνούλα να κόβει βόλτες στο ταβάνι του δωματίου μου ακριβώς πάνω από το κρεβάτι μου. Το γεγονός ότι ήμουν 4 χρόνια πρόσκοπος και έχω ζήσει στη φύση δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το ότι μόλις την είδα ανέβηκα στο κρεβάτι της αδερφής μου και άρχισα να τσιρίζω!! Αφού πέρασαν κάποια λεπτά με υστερία και με διάφορες αηδιαστηκές εικόνες να περνάνε από το μυαλό μου (λ.χ. η αράχνη να κάνει βόλτες πάνω μου ή να ξυπνάω και να τη βρίσκω δίπλα μου - ευτυχώς δεν θυμήθηκα εκείνη την ώρα τις αράχνες του Harry Potter!) και αφού έπεσε στο κρεβάτι μου κατάφερα να την εκτελέσω. 

L.o.v.e. Korgi!!!

Εδώ και δύο χρόνια έβλεπα αφίσες στους δρόμους της Θεσσαλονίκης για τις εμφανίσεις του Κοργιαλά, αλλά όλο κάτι γινόταν και δεν πήγαινα. Και καλά τόσα χρόνια που πήγαινα σχολείο να το δεχτώ! Φέτος όμως δεν είχα καμία δικαιολογία! Κι όμως έχασα και τις εμφανίσεις του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου! Είχα πια απογοητευτεί. Δεν θα τον άκουγα ποτέ live και ας είμαι fan του τόσα χρόνια.

Μέχρι που ένα πρωί - εκεί που βαρούσα μπιέλες στο ΝΕΦ - χτυπάει το κινητό μου.

Γιαμ...Γιαμ...

Εδώ και μέρες είχα υποσχεθεί στη Λώρα πως θα της φτιάξω κρέπες. Σήμερα, λοιπόν, που βρήκαμε ευκαιρία την κάλεσα στο σπίτι μου για να της επιδείξω τις μαγειρικές μου ικανότητες. Η όλη διαδικασία είναι πολύ εύκολη και τα υλικά απλά. Αφού η αγαπημένη μου "μαθήτρια" παρακολούθησε τη δημιουργία της ζύμης και το ψήσιμο της πρώτης κρέπας θέλησε να δοκιμάσει τις δεξιότητές της. ΟΚ!

14Φλεβάρη!!

Αχχ... η Θεσσαλονίκη μας είναι η πιο ερωτική πόλη!! Μερικές μέρες πριν τον Άγιο Βαλεντίνο όλη η πόλη είχε γεμίσει καρδούλες, αρκουδάκια και μπαλόνια κόκκινα ή σε σχήμα καρδιάς. Η αλήθεια είναι πως δεν με αγγίζει προσωπικά η ιδέα του συγκεκριμένου αγίου (και για να είμαι ειλικρινής και κανενός άλλου, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία!), δηλαδή δεν περιμένω αυτή τη μέρα να τη γιορτάσω ρομαντικα με το αγόρι μου ή κάτι τέτοιο.Πιστεύω ότι κάτι τέτοιο γίνεται ανεξαρτήτως εορτών. Ωστόσο, μ' αρέσει να βλέπω ερωτευμένα ζευγαράκια. Η ευτυχία είναι ωραίο πράγμα και δεν τη βλέπουμε και τόσο συχνά στους ανθρώπους γύρω μας. 

Random II

• Σε αυτή τη γειτονιά ούτε ένα παγωτό μπορεί να φάει κανείς με την ησυχία του! Ξεκινήσαμε προχτές το απόγευμα αμέριμνες με τη Λώρα να βάλουμε λίγο παγωτό στο στόμα μας μπας και πάνε κάτω τα φαρμάκια της εξεταστικής. Το 'χουμε σαν εθιμοτυπικό ένα πράγμα. Κάθε χειμώνα, όταν δεν είμαστε καλά και θέλουμε να ξεσκάσουμε πάμε μέχρι την πλατεία της Επταλόφου, παίρνουμε ένα παγωτό από συγκεκριμένο ζαχαροπλαστείο (ή κρέπα ανάλογα με τα κέφια) και καθόμαστε σε συγκεκριμένο παγκάκι.

X-mas!!!

Τα λατρεύω τα παιδάκια! Όταν βλέπω κάποιο στο δρόμο θέλω πολύ να το κάνω γούτσου γούτσου, να το κάνω αγκαλίτσα, να του δώσω φιλάκι, να το ζουλίξω. Κυρίως στα τρια με τέσσερα που μπορείς να συννενοηθείς μαζί τους είναι πολύ γλυκούλικα!! 

Το Σάββατο, όμως, που πήγα στο χωριό του Αϊ-Βασίλη στην έκθεση αισθάνθηκα πολύ τυχερή που πήγα με τη φίλη μου, Λώρα, και δεν είχα παιδί μαζί μου! Ο χώρος ήταν γεμάτο παιδάκια που έτρεχαν από δω και από κει ζητώντας συνεχώς πράγματα. Πρώτα, φωτογραφία με τον Άγιο Βασίλη... μετά καραμέλες, σοκολάτες, δώρα, βόλτα με το τρενάκι, βόλτα με το καρουζέλ, πατινάζ... Ένα σωρό πράγματα!!! Και πώς να πεις όχι σε ένα

Days 14 to 19

Day 14:A song that no one would expect you to love: "Τσινγκι-τσινγκι-τσινγκι-οοααααα...." Ή κάπως έτσι τέλος πάντων! Ειλικρινά δεν περίμενα ποτέ από τον εαυτό μου να μ' αρέσει κάτι τέτοιο και μάλιστα τέτοιας εθνικότητας λόγω γλώσσας...δεν την καταλαβαίνω (όπως και πολλοί άλλοι στον κόσμο υποθέτω). Αλλά όταν μου το έδειξε η Λώρα μέχρι και τα χορευτικά μάθαμε(ναι ξέρω να το χορεύω και αυτό). 

Days 7&8

Day 7: A song that reminds you of someone: Δεν ξέρω πως γίνεται αυτό, αλλά το συγκεκριμένο τραγούδι εκτός από το ότι μου θυμίζει κάποιον, όταν το ακούω μπορώ να πω ότι "μυρίζει Χριστούγεννα του '06"!! Ήταν τόσο ξεχωριστά...ίσως λόγω αναμονής. Ίσως και τα τελυταία μέχρι τώρα Χριστούγεννα που είχαν μαγεία. Γενικά πονεμένη ιστορία τα Χριστούγεννα...Δεν γίνεται φέτος να έρθει η 27η Δεκεμβρίου κατευθείαν?? Επίσης, για κάποιον λόγο από τότε δεν μπορώ να πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και να μην έχω ακούσει το τραγούδι αυτό τούχιστον πέντε-έξι φορές!! Το χω σαν γρουσουζιά...

Random...

• Κυριακή χτες και αποφασίσαμε με τη Λώρα να εγκαινιάσουμε την σειρά συναντήσεών μας με τίτλο "X-files Marathon".Και όχι η πανσέληνος δεν μας απέτρεψε από την απόφασή μας! Αυτό που τελικά μας εμπόδισε να δούμε το δεύτερο επεισόδιο, γιατί το πρώτο το κουτσοείδαμε, ήταν η αδυναμία μας να κρατήσουμε το στόμα μας κλειστό. Αυτό που τα θυμόμαστε όλα τις πιο ακατάλληλες στιγμές ακόμα δεν μπορώ να το καταλάβω!!

Ιrrelevant entry

Ρίχνοντας μια ματιά στο blog της Λώρας έπεσα πάνω στο ακόλουθο post: Irrelevant entry.Εκτός του ότι άρχισα να γελάω μόνη μου θυμήθηκα ότι γίναμε ρεζίλι στην παρουσίαση με τη Λώρα να γελάει όλη την ώρα επειδή αποκάλεσα τον πρώην καθηγητή μας Νίτζα!!Λες και της το 'λεγα πρώτη φορά.

Παρουσίαση....

Τρίτη απόγευμα και η αδερφή μου είχε κανονίσει να πάω σε μια παρουσίαση βιβλίου. Την παρουσίαση θα έκανε μια γνωστή της, η οποία ήξερε ότι πέρασα φιλολογία και σκέφτηκε να με καλέσει. Είχα ξανα πάει πιο παλιά σε μια παρουσίαση και θυμόμουν

Meme

I am: 
Happy. Sad.  Adventurous. Shy. A male. Bored. Anxious. Clumsy. Sociable. Always punctual. Selfish. Intelligent. Funny. A female. Sarcastic. Insecure. Sick. Beautiful. Loud. Kind. Honest. Short. Tall. Medium Height. Proud of myself. Loving. Down to earth. Determined. Pretty. Organized.

Βράδυ Κυριακής..

Τα τελευταία 12 χρόνια έχω συνηθίσει τα απογεύματα της Κυριακής να συνοδεύονται με διάβασμα και