Καιρός να γίνουν γνωστές οι γιορτές μας!!

Την ιδέα αυτού του post την έχω πολύ καιρό στο μυαλό μου. Μέσω αυτού ήρθε η ώρα να γνωστοποιήσω τη γιορτή μου και τη γιορτή της φίλης μου της Λώρας που ελάχιστοι τις ξέρουν (άντε η Λώρα παίρνει και καμιά ευχή, εγώ τίποτα!). Έψαξα λοιπόν στο internet (μιας και είμαι άσχετη με θέματα εκκλησίας για να ψάξω αλλού) για τους Αγίους που μας ενδιαφέρουν. Πρώτον, συγκλονίστηκα με το πόσο δυκτυωμένη είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία και με το πόσα χριστιανικά blogs υπάρχουν. Δεύτερον, δεν βρήκα ούτε μια ιστορία που να είναι ολόιδια με κάποια άλλη. Τα βασικά γεγονότα είναι πάνω κάτω τα ίδια. Εγώ θα προσπαθήσω να τα ενώσω σε μια ιστορία κάνοντας ό,τι καλύτερο μπορώ!

Γιαμ...Γιαμ...

Εδώ και μέρες είχα υποσχεθεί στη Λώρα πως θα της φτιάξω κρέπες. Σήμερα, λοιπόν, που βρήκαμε ευκαιρία την κάλεσα στο σπίτι μου για να της επιδείξω τις μαγειρικές μου ικανότητες. Η όλη διαδικασία είναι πολύ εύκολη και τα υλικά απλά. Αφού η αγαπημένη μου "μαθήτρια" παρακολούθησε τη δημιουργία της ζύμης και το ψήσιμο της πρώτης κρέπας θέλησε να δοκιμάσει τις δεξιότητές της. ΟΚ!

Random II

• Σε αυτή τη γειτονιά ούτε ένα παγωτό μπορεί να φάει κανείς με την ησυχία του! Ξεκινήσαμε προχτές το απόγευμα αμέριμνες με τη Λώρα να βάλουμε λίγο παγωτό στο στόμα μας μπας και πάνε κάτω τα φαρμάκια της εξεταστικής. Το 'χουμε σαν εθιμοτυπικό ένα πράγμα. Κάθε χειμώνα, όταν δεν είμαστε καλά και θέλουμε να ξεσκάσουμε πάμε μέχρι την πλατεία της Επταλόφου, παίρνουμε ένα παγωτό από συγκεκριμένο ζαχαροπλαστείο (ή κρέπα ανάλογα με τα κέφια) και καθόμαστε σε συγκεκριμένο παγκάκι.

Οχτώ μήνες μετά...

Λίγο πριν την εξεταστική, κάνω απολογισμό του πως βρέθηκα εγώ εδώ. Όταν ξεκίνησε η περσινή χρονιά ήμουν μες την μαύρη κατάθλιψη. Είχα περάσει ένα πολύ ωραίο καλοκαίρι, με πολλά μπάνια, πολλές εξόδους και γεμάτες διακοπές στη Χαλκιδική και στον Πύργο Ηλείας. Επιπλέον, ήταν ακόμα μέσα Αυγούστου όταν ξεκίνησα φροντιστήριο... το καλοκαίρι δεν είχε φύγει ακόμα!! Ήταν τόσο άδικο!!!!!!

Δεν πίστεψα ούτε μια στιγμή ότι θα έβγαζα 18.229 μόρια! Αεροσυνοδός ήθελα να γίνω

Στα πούπουλα...

"Όμως μ' αυτόν που αγαπάς είναι ευλογία να ξυπνάς, είναι ευτυχία να κοιμάσαι..."


Αν υπήρχε ένας λόγος που περίμενα τα Χριστούγεννα αυτός ήταν σίγουρα αυτό το τριήμερο. Χωρίς το μαγικό ραβδάκι, όμως, αυτό πέρασε χωρίς να το καταλάβω. Οι τρεις μέρες μου φάνηκαν σαν μια! Τελικά, δύο μήνες μετά από την πρώτη εκείνη αναμονή ακολούθησαν και άλλες... Και κάθε φορά οι μέρες πλησιάζουν πιο αργά... και όταν έρθουν τελειώνουν

Ευχές...

Είπες:"Θα πάγω σ'άλλη γη, θα πάγω σ'άλλη θάλασσα.
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλύτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή.
Κ'ειν'η καρδιά μου-σα νεκρός-θαμένη.
Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μείνει.
Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα".

Καινούργιους τόπους δεν θα βρεις, δε θαβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ'ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού-μη ελπίζεις-
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη τη μικρή, σ'όλην την γη την χάλασες

                                                        Κ. Καβάφης

Όταν βγήκαν τα αποτελέσματα των Πανελληνίων εκπληρώθηκε η επιθυμία μου να μπω στο Αριστοτέλειο, κυρίως στη Φιλοσοφική. Ναι, αλλά αυτή την επιθυμία την είχα μέχρι τον Ιούλιο. Μέχρι να αποφασίσω ότι θέλω να περάσω Κομοτηνή. Μέχρι να θελήσω να αλλάξω σχεδόν τα πάντα στη ζωή μου. Κάπου εκεί ήταν που με έπιασε μια κρίση και δεν με χωρούσε ο τόπος. Η πόλη μου για την ακρίβεια.

Days 7&8

Day 7: A song that reminds you of someone: Δεν ξέρω πως γίνεται αυτό, αλλά το συγκεκριμένο τραγούδι εκτός από το ότι μου θυμίζει κάποιον, όταν το ακούω μπορώ να πω ότι "μυρίζει Χριστούγεννα του '06"!! Ήταν τόσο ξεχωριστά...ίσως λόγω αναμονής. Ίσως και τα τελυταία μέχρι τώρα Χριστούγεννα που είχαν μαγεία. Γενικά πονεμένη ιστορία τα Χριστούγεννα...Δεν γίνεται φέτος να έρθει η 27η Δεκεμβρίου κατευθείαν?? Επίσης, για κάποιον λόγο από τότε δεν μπορώ να πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και να μην έχω ακούσει το τραγούδι αυτό τούχιστον πέντε-έξι φορές!! Το χω σαν γρουσουζιά...

Random...

• Κυριακή χτες και αποφασίσαμε με τη Λώρα να εγκαινιάσουμε την σειρά συναντήσεών μας με τίτλο "X-files Marathon".Και όχι η πανσέληνος δεν μας απέτρεψε από την απόφασή μας! Αυτό που τελικά μας εμπόδισε να δούμε το δεύτερο επεισόδιο, γιατί το πρώτο το κουτσοείδαμε, ήταν η αδυναμία μας να κρατήσουμε το στόμα μας κλειστό. Αυτό που τα θυμόμαστε όλα τις πιο ακατάλληλες στιγμές ακόμα δεν μπορώ να το καταλάβω!!

Ιrrelevant entry

Ρίχνοντας μια ματιά στο blog της Λώρας έπεσα πάνω στο ακόλουθο post: Irrelevant entry.Εκτός του ότι άρχισα να γελάω μόνη μου θυμήθηκα ότι γίναμε ρεζίλι στην παρουσίαση με τη Λώρα να γελάει όλη την ώρα επειδή αποκάλεσα τον πρώην καθηγητή μας Νίτζα!!Λες και της το 'λεγα πρώτη φορά.

Παρουσίαση....

Τρίτη απόγευμα και η αδερφή μου είχε κανονίσει να πάω σε μια παρουσίαση βιβλίου. Την παρουσίαση θα έκανε μια γνωστή της, η οποία ήξερε ότι πέρασα φιλολογία και σκέφτηκε να με καλέσει. Είχα ξανα πάει πιο παλιά σε μια παρουσίαση και θυμόμουν

Meme

I am: 
Happy. Sad.  Adventurous. Shy. A male. Bored. Anxious. Clumsy. Sociable. Always punctual. Selfish. Intelligent. Funny. A female. Sarcastic. Insecure. Sick. Beautiful. Loud. Kind. Honest. Short. Tall. Medium Height. Proud of myself. Loving. Down to earth. Determined. Pretty. Organized.

Barbie is a slut....

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα ο καθηγητής της πληροφορικής στο σχολείο μας έμαθε να χρησιμοποιουμε το Movie Maker.Γενικά,σε αυτό το μάθημα έμαθα ότι ο υπολογιστής δεν είναι μόνο