Ανήκουμε πραγματικά σε εμάς?!

Τα πρώτα χρόνια της ζωής μας ανήκουμε στους γονείς μας. Ωφείλουμε να λογοδοτούμε σε αυτούς για τις πράξεις μας. Μετά, όσο μεγαλώνουμε, γίνονται χειρότερα τα πράγματα! Ανήκουμε και σε αυτούς, αλλά και στην κοινωνία, δηλαδή στους φίλους, τους συμμαθητές, τους συναδέλφους, τους γνωστούς! Γενικά, σε όσους μας περιτριγυρίζουν! Για ό,τι κάνουμε πρέπει να υπολογίζουμε και τη γνώμη της γειτόνισσας, μήπως μας κακολογήσει, μήπως μας βγει το όνομα στη γειτονιά. Απόλυτη ελευθερία δεν υπάρχει ποτέ.

Έρωτας & Φωτιά

Γιατί η φωτιά του έρωτα είναι ικανή να τα κάψει όλα στο πέρασμά της... Φωτιά που με τη βροχή γίνεται πιο δυνατή... Τι αφήνει πίσω της?!?! Μόνο συντρίμια.... Αλλά αξίζει τον κόπο!

Αγάπησέ με και έλα να γίνεις Θεός
Η αγάπη, λένε, τρέλα που γίνεται φως


Κάνει ν ανοίξει τα φτερά, μα έχουνε κοπεί
Ένα τραγούδι ξεκινά
Πάλι να του πει


Του έρωτα και της φωτιάς ίδιος ο σκοπός
Κι αν μάθεις να τον τραγουδάς γίνεσαι Θεός.....

M. Bovary

Η κακολογία αυτών που αγαπάμε πάντα μας αποσπά από αυτούς λιγάκι. Δεν πρέπει να αγγίζουμε τα είδωλα: στα χέρια μας μένει το επιχρύσωμα. (Emma)

Γιατί τρια ολόκληρα χρόνια φρόντιζε πολύ και την απεύφευγε ωθούμενος από τη φυσική ανανδρία που χαρακτηρίζει το ισχυρό φύλο. (Rodolphe)

Innocence

"Θέλω πίσω την αθωότητά μου", φωνάζει η Emilie Autumn στο ομόνυμο κομμάτι. Την πρώτη φορά που το άκουσα πριν από μερικούς μήνες δεν είχα καταλάβει την σημασία του. Μαθαίνοντας, όμως, ότι το ερμηνεύει κάποια που έχει πέσει θύμα βιασμού στα έξι της, καταλαβαίνεις όλο τον πόνο και το θυμό που βγάζει μέσα από τη μουσική και τους στίχους της, εναντίον του βιαστή της.

Σίγουρα είναι τραγικό, αλλά μην νομίζεται ότι είναι σπάνιο για μια γυναίκα!

Never Again!!!

5λεπτά και 36 δευτερόλεπτα... Όσο κρατάει το τραγούδι των Archive. Τόσος χρόνος χρειάζεται για να κάψεις τον χειρότερό σου εφιάλτη. Ή ό,τι απέμεινε από αυτόν, για να το θέσω καλύτερα.

Σε πέντε μόνο λεπτά είχα απαλλαγεί από ό,τι ήταν καλά κρυμμένο για μήνες. Ένιωσα ανακούφιση την ώρα που τα έβλεπα να γίνονται στάχτυ... Τα ενθύμια εκείνης της μέρας έγιναν στάχτυ μπροστά στα μάτια μου... όπως συνέβη και με τα όνειρά μου εκείνη την ημέρα!

Απωθημένα και ανεκπλήρωτοι έρωτες...

Απωθημένα...λέξη που φοβόμαστε μερικές φορές ακόμα και να αναφέρουμε,φοβούμενοι την καταστροφική της μανία.Σαν αγκάθι που γδέρνει και που υπάρχει πάντα κάπου να μας πονά όσο και αν θεραπεύουμε τις πληγές...Ακόμα και αν βρεις τον έρωτα στο πρόσωπο ενός άλλου ή μιας άλλης ,κάτι θα μένει πάντα να μας θυμίζει αυτό το...ανεκπλήρωτο ,που θα είναι πάντα σημαντικό και ξεχωριστό...

Θέμα τύχης;

Πώς να είσαι ευτυχισμένος, όταν δεν έχεις αυτό που αγαπάς
και όταν δεν αγαπάς αυτό που έχεις;;

Τυχαίνει καμιά φορά να αγαπάς ένα άτομο με όλη σου την ψυχή. Να προσπαθείς συνέχεια για τη σχέση σας και να του δείχνεις το τι σημαίνει για σένα. Σε αγαπάει και εσένα αυτό το άτομο και νοιάζεται για σένα. Τυχαίνει, επίσης, καμιά φορά να εμφανιστεί και ένα τρίτο άτομο. Στο οποίο έχει αδυναμία... για το οποίο μπορεί να κάνει πολύ περισσότερα πράγματα από ότι για σένα και τη σχέση σας.