Η πρώτη επαφή!!

Τέσσερα χρόνια περίπου πριν... όταν είχε έρθει η ώρα να συμπληρώσω το μηχανογραφικό μου η επιλογή του Ιστορικού Αρχαιολογικού δεν ήταν μόνο πιο κάτω από τη Φιλολογία αλλά πιο κάτω και από τις Πολιτικές Επιστήμες Κομοτηνής! Βέβαια, το ότι ήταν μια εκ του ασφαλούς επιλογή λόγω των μορίων μου είναι κάτι που βλέπω τώρα που χω πιο "καθαρό" μυαλό. 

Ας μη ξεφεύγουμε από το θέμα μας!! Ενώ, τόσα χρόνια απέφευγα τους Ιστορικούς σαν το διάολο το λιβάνι (το ότι έπεφτα συνέχεια πάνω τους θα το αναλύσουμε σε άλλο post) ήρθε η ώρα στο 4ο έτος των σπουδών μου να τους αντιμετωπίσω!! Η επιλογή μαθημάτων από άλλα τμήματα δεν μου επέτρεπε να δώσω άλλη αναβολή στο θέμα.

Να 'ξερα τι θες κι εσύ....

Γιατί μπαίνουν εμπόδιο το πείσμα και ο εγωισμός?!
Είναι ολέθρια συναισθήματα. Προκαλούν αντιδράσεις. Πράξεις που δεν μπορούμε να πάρουμε πίσω...
Αυτός θα κατηγορεί εσένα... εσύ αυτόν... Και ποτέ δεν θα μάθετε το γιατί... γιατί η απόσταση ανάμεσά σας μεγάλωσε.Επειδή κανένας δεν θα πάρει την απόφαση να μιλήσει.

Να ξερα τι θες εσύ τώρα από μένα

Να 'ξερες τι μου ζητάς τώρα μ' ένα χάδι....

Ο άνθρωπός μου...

 Έχουμε μπλεχτεί σε πολλές ανούσιες σχέσεις τόσο φιλικές όσο και ερωτικές με ανθρώπους που τώρα δεν θα επιλέγαμε ποτέ να βρεθούν στο δρόμο μας. Κάποιες στιγμές στη ζωή μας, μας ενδιέφερε κυρίως να περνάμε καλά, να βγαίνουμε για καφέδες, για μεθύσια τα βράδια άντε και για να "συζητήσουμε" κάτι που μας απασχολούσε. Με τον καιρό όμως οι άνθρωποι αυτοί άλλαζαν συνήθειες, άλλαζαν παρέες και πολλές φορές εμείς δεν χωρούσαμε σε αυτές είτε δεν θέλαμε να στριμωχτούμε μέσα σε αυτό το τσούρμο άγνωστων ανθρώπων που δεν είχαν κάτι να μας προσφέρουν. Κάποια στιγμή όμως αλλάζουν και οι δικές μας ανάγκες. Δεν μας γεμίζει πια ένας απλός καφές ούτε ένα φευγαλέο φλερτ σε ένα μπαράκι ξημερώματα Κυριακής.

Ένα φιλί...

Και είναι κάποια φιλιά που είναι τόσο μαγικά....Για όσο κι αν διαρκέσουν...

Πόσο διαρκεί ένα φιλί;
Κάποιοι λένε μια στιγμή 
Άλλοι λένε μια ζωή
Μα με νοιάζει ένα
Τα χείλη μου με τα δικά σου να 'ναι ενωμένα
Τα μάτια μας κλειστά
Φίλα με ξανά

Myths

Τα χέρια μου γύρω από το λαιμό του... τα δικά του στη μέση μου... Φωτισμός χαμηλός. Στα ηχεία ένα τραγούδι που μιλάει για τον έρωτα. Δεν έχω ιδέα ποιό είναι. Δεν με ενδιαφέρει ο κόσμος που μας κοιτάει. Εγώ να χάνομαι στη μουσική και εκείνος στους στίχους. Του ζητάω να με σφίξει στην αγκαλιά του. Είναι η μόνη στιγμή που νιώθω ότι είναι δικός μου. Και θέλω να κρατήσει αυτή η στιγμή... να μη τελειώσει ποτέ το τραγούδι!!

Φαντάζομαι πως κάπως έτσι πρέπει να βιώνεται το 
live your myth!!!

P.S.

Στο ένα χέρι το σφυρί και μπροστά μου ένα ψυγείο παγωτών γεμάτο πάγο. Η τέλεια ευκαιρία να βγάλεις το άχτι σου! Σκέφτεσαι αυτόν που σε συγχίζει πιο πολύ και εκτονώνεσαι στον πάγο. Μερικές φορές ίσως γίνεται πιο εύκολο, αν τον έχεις απέναντί σου.

Και οι σκέψεις πετάνε μακριά... και εγώ να μην ξέρω ποιό είναι το χειρότερο! Το ότι με άφησε εδώ να παλεύω μόνη μου με τα ψυγεία (και τα φαντάσματα), ή το ότι πρόλαβε να καταστρέψει μόνος του τον εαυτό του πριν του σπάσω εγώ το κεφάλι?!?! Τελικά έπρεπε να είναι εδώ!!! Γιατί αν ήταν εδώ θα ήξερε πως λειτουργούν τα ψυγεία και θα έβαζε ένα χεράκι. Γιατί πάντα θα αναρωτιέμαι πως θα ήταν η ζωή μου αν ήταν εδώ!

Spells

-Hey!
-Yeah?!
-I was wondering... Do you Know the difference between love and objection?!
-No!!
-And what's the difference between objection and desire?!
-I don't know!!!
-Do you think this feeling last forever?!
-You mean like forever...ever?! Sure!!
-God! I hope so....
-Me too.....